ความรู้สึกลึกๆ ... ถึงคณิตศาสตร์

สำหรับใครที่ชอบและเก่งวิชาคณิตศาสตร์ เราบอกได้เลยว่าคุณสุดยอดมากจริงๆ และชีวิตคุณก็คงจะมีความสุขขึ้นเยอะด้วย เพราะไม่ต้องมานั่งตบตีหรือตรากตรำกับวิชานี้ แต่ประชากรคณิตศาสตร์เลิฟเวอร์นั้น ยังไง้...ยังไงก็เป็นส่วนน้อยของนักเรียนมัธยมแน่ค่ะ เราเชื่ออย่างนั้น คนปกติส่วนใหญ่มักมีความทรงจำที่ไม่ดีกับวิชานี้กันทั้งนั้น อย่างน้อยก็ต้องไม่ชอบ และอย่างมากสุดก็คงเกลียดไปเลยแหละ ตัวอย่างง่ายๆ อยู่ตรงนี้เลย ดิฉันเองค่ะคุณผู้ชม ที่เคยเกลียดคณิตศาสตร์เข้าไส้มาก่อน

 

 

จะว่าไป ถ้าให้นึกย้อนไปตอนเด็กๆ คณิตศาสตร์ในช่วงนั้นเป็นวิชาที่สนุกสำหรับเรานะเอาจริงๆ แต่ตั้งแต่ใครก็ไม่รู้ตัดสินใจจะผสมตัวอักษรภาษาอังกฤษเข้ามาในวิชานี้เท่านั้นแหละ...!! อื้อหือ ไม่สามารถจะทำใจชอบวิชานี้ได้อีกเลย มันทั้งยาก ทั้งปวดสมองไปหมด มีทั้งคำถามปกติและโจทย์ปัญหา มีทั้งเศษส่วน ทศนิยม ยกกำลัง สมการ ตรีโกณ ความน่าจะเป็น แคลคูลัส และอื่นๆ อีกมากมายที่ชวนงง มีเครื่องหมายต่างๆ เต็มไปหมดอีกต่างหาก อย่างแต่ก่อนเคยคิดว่าเครื่องหมาย ! ใช้สำหรับลงท้ายคำพูดเวลาตกใจหรือเน้นย้ำคำๆนั้น พอเรียนคณิตศาสตร์เท่านั้นล่ะค่ะ มันแปลงร่างกลายเป็น factorial เฉยเลย ยังไม่นับเครื่องหมายรากอะไรนี่อีกนะ ทำไมเราต้องมาถอดรากด้วยคะ มันไม่ดีต่อต้นไม้นะคะคุณครู

 

 

 

 

 

 

ที่เขียนไปข้างต้นนี่อินเนอร์ส่วนตัวล้วนๆเลยจ้ะ ความแค้นกับเจ้าคณิตศาสตร์นี่มันมีมากเหลือเกิน คาดว่าหลายๆคนก็คงคิดเหมือนเราแหละ แต่เขาว่ายิ่งเกลียดอะไรมากๆ ก็จะยิ่งเจอค่ะ ท่าจะจริงนะกับกรณีนี้ เพราะตั้งแต่เรียนอนุบาลมายันมัธยม ก็ยังต้องเจอคณิตศาสตร์มากวนใจตลอดเลย แล้วไม่ใช่แค่นั้นนะคะ ต่อไปในเวลาที่เรียนจบแล้วทำงาน พวกเราทุกคนก็ต้องใช้คณิตศาสตร์ไม่มากก็น้อยกันทั้งนั้น

 

 

นอกจากนี้ การเรียนคณิตศาสตร์ยังคงเป็นพื้นฐานของการใช้ความคิด ใช้เหตุผลอีกด้วย เราสามารถนำไปต่อยอดได้กับทุกสาขาการเรียนเลยล่ะ เพราะไม่ว่าจะเรียนอะไร ก็ต้องมีตรรกะกันทั้งนั้นจริงไหมคะ อันที่จริง เรื่องพวกนี้เราไม่จำเป็นต้องเขียนบอกก็ได้ เพราะคาดว่าทุกๆคนคงรู้ดีกันอยู่แล้วล่ะ แต่เราอยากจะเขียนเป็นการเตือนใจมากกว่าค่ะ เพราะหลายคนรวมถึงตัวเราเองด้วย ในหลายๆทีก็ไม่อยากยอมรับความจริงที่ว่าคณิตศาสตร์จำเป็นต่อการใช้ชีวิตของพวกเรามาก แม้จะรู้ทั้งรู้อยู่แล้วก็ตาม เพียงเพราะความอคติส่วนตัวและไม่อยากเรียนนั่นเอง

 

 

ยังไงก็ตาม อย่างที่เขียนไปตั้งแต่แรกแล้วว่าเราเคยเกลียดคณิตศาสตร์เข้าไส้มาก่อน นั่นเป็นอดีตนะคะ ใช้คำว่าเคย เพราะตอนนี้เราพยายามยอมรับความจริงมากขึ้นและเปิดใจให้กับมันแล้ว และนั่นมันทำให้ชีวิตง่ายขึ้นเยอะเลยล่ะค่ะ  ถึงแม้เราจะออกตัวขนาดนี้ว่าเปิดใจแล้ว ก็ไม่ได้หมายความว่าเราเปลี่ยนมารักคณิตศาสตร์นะคะ แน่นอนว่าความชอบของเรามันเปลี่ยนกันไม่ได้ง่ายๆค่ะ เราไม่ชอบยังไงก็ยังไม่ชอบเหมือนเดิมนั่นแหละ เพียงแค่ไม่ได้ถึงขนาดเกลียดเข้าไส้เท่านั้นเอง 

 

 

อ่านมาถึงตรงนี้ก็อาจจะงงกัน อ้าวววว ก็บอกว่าไม่ชอบอยู่เห็นๆ แล้วชีวิตมันจะง่ายขึ้นได้ไงล่ะในเมื่อยังไม่ชอบอยู่แบบนี้

 

 

เฉลยคือ คำว่าเปิดใจไม่ได้หมายความว่าจะต้องชอบเสมอค่ะ เปิดใจหมายถึงว่าเราเปิดกว้างและยอมรับในสิ่งที่เป็นอยู่ ทิ้งอคติที่มีออกไป ก่อนอื่นเลย เริ่มจากคิดไว้ว่าเออ เราไม่ชอบ/เกลียดคณิตศาสตร์นะ แต่เราต้องยอมรับว่ามันจำเป็น ทีนี้พอมันจำเป็นแล้วเนี่ย เราก็ต้องคิดว่าอะไรที่จำเป็นต่อเรา เราปล่อยทิ้งไปไม่ได้ค่ะ อย่างน้ำเนี่ยจำเป็น จะไม่ดื่มน้ำก็ไม่ได้ถูกไหมคะ คณิตศาสตร์ก็เช่นกัน เราปล่อยมันไปไม่ได้ เราต้องตั้งใจเรียนเพราะมันจำเป็น แต่ถ้าถึงขั้นเกลียดเหมือนที่ตัวผู้เขียนเคยเป็น แล้วจะให้ทำใจเรียนมันไปได้ยังไงล่ะคะ มันก็คงได้แต่เรียนไปแบบฝืนๆหรือเปล่า ขอตอบว่าไม่ค่ะ ทุกอย่างมันย้อนกลับมาที่คำว่าเปิดใจอีกนั่นแหละ เปิดใจลองดูอีกครั้ง ลองคิดว่ามันอาจจะไม่ได้ยากขนาดนั้นก็ได้ มันอาจจะไม่ได้แย่ขนาดนั้นก็ได้ ลองเชื่อมั่นในตัวเองดูว่าเรามีความสามารถพอที่จะเรียนวิชานี้ได้ พอเริ่มมีความมั่นใจและความคิดในแง่บวกเข้ามา การเรียนก็จะง่ายขึ้นในทันทีเลย

 

 

แต่การที่เราเกลียดอะไรสุดๆแล้ว ถึงจะเปิดใจยังไงก็คงยากที่จะเปลี่ยนไปชอบมัน วิธีนี้อาจจะช่วยได้แค่ลดจากเกลียดให้เบาลงมาเป็นไม่ชอบเท่านั้น ทว่าถึงแม้จะทำได้เท่านี้ มันก็ไม่ใช่ข้ออ้างที่จะไม่ตั้งใจเรียนคณิตศาสตร์นะ เคยได้ยินกันไหมคะ ที่ว่าชีวิตต้องเดินต่อไป แม้ว่าตัวเราจะอยากเดินหรืออยากนั่งอยู่กับที่ก็ตาม นี่ก็เช่นกันค่ะ เราไม่สามารถเลือกจะแต่วิชาที่ชอบได้ แต่ยังไงก็ต้องเรียนต่อไป แม้จะมีวิชาที่ไม่ชอบอย่างคณิตศาสตร์หรือกระทั่งวิชาอื่นนอกเหนือจากนี้อีกด้วย สิ่งสำคัญคือการเรียนรู้ที่จะอยู่กับสิ่งที่เราไม่ชอบอย่างไรให้มีความสุขที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้

 

 

วิธีง่ายๆ คือลองเปิดใจอย่างจริงใจและเต็มใจ

 

 

อย่างที่ได้อธิบายไปแล้วค่ะ ขอให้ต่อจากนี้ พวกเราเหล่าคณิตศาสตร์เฮตเตอร์มีกำลังใจในการเรียนคณิตศาสตร์มากขึ้นนะคะ 

 

 

 

 

Credit : บทความ จาก สยาม เอ็ดตะโร  

ติดความบทความดีๆ ที่จะมาพูดถึงทุกๆเรื่องของวัยเรียน วัยมัธยม กันได้ที่ [ www.siamedtaro.com ]


แชร์ เรื่องเอ็ดตะโร

บทความ เอ็ดตะโร ล่าสุด

โคตรหยำ 10 อันดับตัวละครสุดอ่อนในโลกอนิเมะจากใจแฟนๆ ชาวญี่ปุ่น

3 คะแนนสอบพื้นฐาน จะสมัคร TCAS ต้องใช้

9 เทคนิคการเดาข้อสอบ ขั้นเทพ

Portfolio 10 หน้า มีอะไรบ้างมาดูกัน

 

 

 

 

 

สนับสนุนโดย

นิตยสารเผือกวงการศึกษาประเทศไทย

804 ซอยเพชรเกษม 88 แขวงบางแคเหนือ
เขตบางแค กรุงเทพมหานคร 10160

Email : siamedtaro@gmail.com
Phone : 08-5151-0100

Design By Webunique

แบบฟอร์มติดต่อเรา