การถ่ายรูป Loop ของวัยรุ่น

สวัสดีครับน้องน้องๆชาวเอ็ดตะโร กลับมาเจอกันอีกแล้วในฉบับนี้นะครับ ฉบับนี้เราจะมาพูดกันถึงเรื่องอะไรงั้นหรือ เราจะมาพูดกันถึงเรื่องที่ใกล้ตัวของน้องๆแบบสุดๆ มันดูไม่เป็นเหมือนกิจกรรม มันไม่ใช่ การแนะนำอุปกรณ์ หรือว่าการทดลองอะไรเลย มันใกล้ตัวกว่านั้นมากๆครับ นั่นก็คือเรื่องราวของการถ่ายรูปครับน้อง 


 

 

สมัยนี้น้องๆทุกคนมีกล้องถ่ายรูปอยู่ในมือกันทุกคนอยู่แล้ว แทบจะทุกคนแหละนเรียกกันง่ายๆ อย่างน้อยมือถือของน้องต้องถ่ายรูปได้ แต่เราจะมาพูดถึงคนที่ชอบการถ่ายรูปมากกว่าการหยิบมือถือขึ้นมาเซลฟี่ตัวเอง คนที่หลงใหลในแสงแดด คนที่ชอบถ่ายภาพผู้อื่นมากกว่าภาพของตัวเองครับ ถ้าพูดกันจริงๆแล้ว การถ่ายรูปในยุคนี้เป็นเรื่องสะดวกสบายมากๆ ก็อย่างที่รู้ๆและกล้องถ่ายรูปมันอยู่ในกระเป๋ากางเกงตลอดเวลาอยู่แล้วน้องจะหยิบขึ้นมาบันทึกเหตุการณ์อะไรก็ได้ทันที มันง่ายจัง 


มันแตกต่างกับสมัยตอนที่พี่ชอบการถ่ายรูปมากๆเลย รุ่นของพี่นั้นกล้องดิจิตอลยังไม่ถือกำเนิดขึ้นมาบนโลก การจะถ่ายรูปมันต้องใช้ฟิล์มถ่าย ใครจะถ่ายรูปต้องมีตังค์ประมาณนึงครับ เพราะฟิล์มถ่ายรูปก็ไม่ใช่ถูกๆ ม้วนนึงก็มีเป็น 100 บาท ถ้าอยากจะซื้อเยอะๆก็ต้องไปแหล่งของมัน ถึงจะได้ราคาถูก เวลาถ่ายรูป เมื่อถ่ายออกไปแล้ว ก็ต้องมานั่งลุ้นกันตอนล้างออกมาอีกทีด้วยซ้ำว่ามันจะสวยตรงใจเราหรือไม่ ฟิล์มม้วนนึงถ่ายได้ 30 กว่ารูป คิดดูน้องเซลฟี่กันในห้องน้ำครั้งหนึ่งก็กดไป 30-40 รูปแล้วใช่ป่ะ แต่พวกพี่สมมุติว่าวันนี้ถ่ายได้แค่ 5 รูปเราก็ต้องเก็บเอาไว้เพื่อถ่ายในวันต่อๆไป เพราะมันมีมูลค่าครับ ไหนจะค่าฟิล์มค่าล้าง เวลาล้างฟิล์มก็ต้องรออย่างน้อยอีก 2 วันหรือ 3 วันเป็นอย่างน้อย ทุกอย่างมันต้องใช้เวลาหมดเลย 


ตากล้องในยุคของพี่นั้น พูดตรงๆผมว่ายังเก่งสู้เด็กๆสมัยนี้ไม่ได้ เด็กสมัยนี้มีการลองผิดลองถูกกันตลอดเวลา เมื่อถ่ายรูปออกมาแล้ว ก็สามารถหยิบมามองดูได้ทันทีว่าชอบหรือไม่ชอบ สามารถ delete ทิ้งได้เลยในทันที ชีวิตสบายมากๆ ยุคพี่ถ้าถ่ายท้องฟ้าอยากจะให้มันติดสีส้มๆ เราก็ต้องไปซื้อฟิลเตอร์มาครอบที่หน้าเลนส์ด้วย เพื่อที่จะให้ท้องฟ้าเป็นสีส้ม สีแดง หรือสีม่วงอย่างที่เราต้องการ 


เห็นไหมมันยากจริงๆมันต่างกับเด็กยุคนี้ ยุคนี้เรากดไปก่อนเลย เราอยากได้ฟิลเตอร์อะไรอ่ะ เอาจริงๆมันมีเป็น100เฉดสีเลยนะ สั่งได้ดั่งใจจริงๆอ่ะ มันก็เป็นเรื่องของยุคสมัยครับ ยุคก่อนก็มีคุณค่าในแบบของมันยุคนี้ก็มีความหมายสำหรับคนยุคนี้ เดี๋ยวนี้บางทีพี่ก็แปลกใจนะ เห็นเด็กมัธยมเองแท้ๆ แต่ถือกล้องกันตัวเป็นแสนก็เคยเห็น แต่ก็ดูถูกไม่ได้เพราะหลายๆคนที่ถือกล้องตัวเป็นแสนก็ถ่ายได้เป็นแสนจริงๆ แต่มันก็เป็นเรื่องของแฟชั่นและสมัยนิยมด้วย พี่ว่าก่อนที่เราจะใช้กล้องตัวเป็นแสนนั้นใช้กล้องหลักพันหรือหลักหมื่นให้คุ้มค่าที่สุดก่อนน่าจะดีกว่า 

 


สำหรับตัวพี่เองนั้น พี่เป็นคนที่ไม่สนใจวิธีการในการถ่ายรูปนะ สนใจแค่ผลลัพธ์ของมันมากกว่าว่ามันออกมาแล้วมันตรงใจกับความรู้สึกของเราในตอนที่ถ่ายไหม บางคนอาจจะสนใจในเรื่องของเทคนิค ตากล้องบางคนก็สนใจในเรื่องของอารมณ์มันก็แตกต่างกันออกไป น้องๆเด็กมัธยมสมัยนี้พี่เห็นหลายคนถ่าย Portrait หรือรูปบุคคลกันได้ดีมากเลย ดีจนเห็นแล้วรู้สึกว่า น้องน่าจะไปลองทำนิตยสารแฟชั่นออนไลน์ขายกันดูนะ คือเก่งกันจริงนะน่าอิจฉาที่สุด เด็กบางคนก็หลงใหลในภาพขาวดำ ก็วนเวียนถ่ายอยู่แต่ภาพขาวดำนั่นแหละ ซึ่งพี่ชอบภาพขาวดำมากเพราะว่ามันลุ่มลึก แล้วมันมองได้นานมากกว่าภาพสีนะไม่รู้ว่าทำไมเหมือนกันถึงคิดแบบนั้นแต่ผมชอบอ่ะ 


น้องๆแต่ละคนก็น่าจะมีภาพหรือวิธีการถ่ายภาพที่เป็นของตัวเองแตกต่างกันออกไป บางคนชอบถ่ายภาพผู้หญิงบางคนชอบถ่ายท้องฟ้า บางคนชอบถ่ายตึก ชอบถ่ายถนนหมาแมว หรือบางคนก็ชอบแอบถ่ายรูปพ่อแม่ตัวเอง เพราะว่าแต่ละใบแต่ละมุมมองก็มีความหมายสำหรับคนแต่ละคน สำหรับพี่แล้วน้องคนไหนที่ชอบถ่ายรูป พี่ว่าน้องเท่ห์นะ เท่ห์ตรงที่มีแนวทางของตัวเอง เราไม่จำเป็นจะต้องฝึกถ่ายรูปเพื่อที่จะไปเป็นตากล้องที่โด่งดังมากก็ได้ แต่ถ้ามันเป็นการใช้เวลาว่างที่มีประโยชน์มากๆสำหรับเรา ทำให้เราไม่เสียเวลาไปกับเรื่องราวไร้สาระอื่นๆ เช่นยาเสพติด หรือเรื่องอันตรายกับชีวิตทั้งหลาย พี่ก็ถือว่าสิ่งนี้เป็นสิ่งดี 


เด็กหลายๆคนตั้งชมรมถ่ายรูปกันตั้งแต่มัธยม ศึกษากันแบบจริงจังเลยซึ่งพี่เห็นแล้วรู้สึกปลื้มใจแทน หลายๆคนเจอแนวทางของชีวิต เจออนาคตของตัวเองก็ตั้งแต่ตอนนี้เลยก็มี โชคดีที่ยุคนี้มี facebookซึ่งเป็นเหมือนที่เอาไว้อวดเอาไว้โชว์ สิ่งดีๆก็ได้สิ่งร้ายๆก็ได้น้องหลายๆคนฝึกถ่ายรูปแล้วก็อัพลงใน facebook เพื่อให้หลายๆคนได้ดูได้วิจารณ์กัน ซึ่งเนี่ยมันยิ่งกว่าเราเอาไปปรึกษา ครูสอนถ่ายรูปอีกนะ การปรึกษากับคนดูรูปของเราด้วยสายตาของมนุษย์ปกตินี่แหละ มันจริงใจที่สุดแล้ว แล้วสมัยนี้การแข่งขันการของกล้องดิจิตอลก็มีมากขึ้นทุกวันๆ กล้องดิจิตอลที่ออกมาใหม่ๆก็ดีเหลือเชื่อมหัศจรรย์กันจริงๆเอาง่ายๆแค่กล้องในมือถือ ถ่ายกันทีนั้นหลายภาพผมเห็นแล้วยังตกใจ แต่ก็ต้องระวังในเรื่องของราคามันด้วยถ้าเรามัวแต่ยึดติด แล้วก็จ่ายไปเรื่อยๆมันไม่มีวันจบหรอก 

 


สมัยนี้มีกล้อง mirrorless ตัวเล็กๆบางๆราคามือสองใครๆก็สามารถจับต้องได้ น้องๆหลายๆคนฝึกมือจาก mirrorless นี่แหละ ซึ่งพี่เห็นแล้วพี่รู้สึกว่านี่แหละคือสิ่งที่เหมาะสมกับน้องๆแล้ว ไม่ควรไปวิ่งตามตราบใดที่เรายังหาเงินจากมันไม่ได้เราก็ควรจะรู้จักคำว่าพอดีกับตัวเราและคำว่าพอเพียงกับใจเรานะครับ

 

สมัยผมเป็นวัยรุ่นเวลาอยากจะดูรูปถ่ายสวยๆของชาวต่างประเทศก็ต้องเข้าห้องสมุดเข้าไปยืมหนังสือเกี่ยวกับภาพถ่ายมานั่งดูกันแล้วก็แบ่งกันดูกับเพื่อนๆสนุกสนานกันมากๆแลกเปลี่ยนความคิดกันว่าภาพนี้ดูแล้วรู้สึกอย่างไรเขาน่าจะใช้เทคนิคไหนกันแต่ยุคนี้เป็นยุคไทยแลนด์ 4.0 แล้วแหมพูดคำนี้แล้วรู้สึกหมั่นไส้ตัวเองมากๆ 555 ยุคนี้เป็นยุคที่ข้อมูลหลากหลายมากมายครับ น้องสามารถเห็นรูปภาพจากนักถ่ายภาพระดับโลกได้ด้วยการคลิกเข้าไปใน google แค่ไม่กี่ครั้งเองรูปต่างๆก็ทยอยออกมาให้เราได้เห็นเป็น reference เต็มไปหมด ถ้าเราจะท่าทางถ้าองค์ประกอบภาพไม่เก่ง หาเรื่องราวจากวิวทิวทัศน์ของตัวเองยังไม่เป็นก็ใช้ภาพของตากล้องต่างประเทศที่เก่งๆอยู่ทั่วโลกนี้แหละเป็นแบบอย่างเป็นต้นทางให้กับพวกเราได้ไปก่อน ซึ่งถือว่าเป็นโชคดีของยุคดิจิตอลและยุอินเตอร์เน็ตแบบนี้จริงๆครับ 


การถ่ายภาพบางทีก็จะตีบตันไปได้เฉยๆเหมือนกันถ้าเราเอาแต่ถ่ายเพื่อนๆในโรงเรียนหามุมแต่ในโรงเรียนตัวเองถ่าย สักวันน้องก็ต้องเบื่อลองชวนเพื่อนๆของน้องนั่งรถไฟไปเล่นกันที่ไหนสักที่สิ ที่มันไม่แพง การเดินทางมันเหมือนกับการเปิดตาของตัวเราด้วย กล้องของเราถ้าจะเป็นเพื่อนสนิทกันแล้วเนี่ยออกต้องไปลุย ไปหาสิ่งที่เราต้องการกับมันกันเถอะ ถ้าคิดจะจริงจังกับสิ่งไหนแล้วพี่เชื่อว่าน้องๆในสยามเอ็ดตะโรก็น่าจะลุยไปให้มันสุดจริงๆอยู่แล้วแหละ ถ้าน้องถ่ายรูปสวยๆได้แล้ว ก็เอามาแบ่งให้พี่ดูบ้างสักใบสิ ช่วงนี้พี่ค่อนข้างขาดแรงบันดาลใจ บางทีรสชาติชีวิตของเรามันก็จืดๆชืดๆไปนะ การได้เห็นเด็กวัยรุ่นของแบบน้องเนี่ยได้ทำอะไรที่มันเท่ๆเจ๋งๆกันก็เหมือนการปลุกกระตุ้นให้พวกพี่เองลุกขึ้นมาทำอะไรด้วยเหมือนกัน อย่าพูดให้เยอะกันไปเลย สะพายกล้องแล้วออกไปลุยกันนะน้องๆ 


จะรอดูรูปสวยๆจากน้องๆทุกคนนะครับว่างๆก็เอามาแปะในเพจของเราบ้าง พบเจอกันในฉบับต่อไปละกันนะครับน้องๆ  ....สวัสดีจ้า แชะ แชะ แชะ

 

บทความจากนิตยสาร สยาม เอ็ดตะโร ฉบับที่ 12 (  ดาวน์โหลดฟรี ได้ที่ www.siamedtaro.com )

 

แชร์ เรื่องเอ็ดตะโร

บทความ เอ็ดตะโร ล่าสุด

โคตรหยำ 10 อันดับตัวละครสุดอ่อนในโลกอนิเมะจากใจแฟนๆ ชาวญี่ปุ่น

3 คะแนนสอบพื้นฐาน จะสมัคร TCAS ต้องใช้

9 เทคนิคการเดาข้อสอบ ขั้นเทพ

Portfolio 10 หน้า มีอะไรบ้างมาดูกัน

 

 

 

 

 

สนับสนุนโดย

นิตยสารเผือกวงการศึกษาประเทศไทย

804 ซอยเพชรเกษม 88 แขวงบางแคเหนือ
เขตบางแค กรุงเทพมหานคร 10160

Email : siamedtaro@gmail.com
Phone : 08-5151-0100

Design By Webunique

แบบฟอร์มติดต่อเรา